Uyuni Salt Flat tour vanuit San Pedro de Atacama: onze complete 4-daagse ervaring
- Oscar & Marjolein

- 16 dec 2025
- 7 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 5 dagen geleden
De tour naar de Uyuni Salt Flat, de grootste zoutvlakte ter wereld, staat voor veel reizigers hoog op de bucketlist. Vraag je mensen achteraf wat ze ervan vonden, dan lopen de verhalen uiteen. Voor de één is het het absolute hoogtepunt van de reis, voor de ander vooral een uitputtingsslag. En eerlijk is eerlijk: de vele uren in de auto zijn best pittig. In dit blog delen we onze ervaring van de vierdaagse tour naar Uyuni in Bolivia. Spoiler alert: wij vonden de trip vanuit San Pedro absoluut de moeite waard. Hopelijk helpt ons verhaal je om te beslissen of deze tour ook iets voor jou is.

Tour vanaf San Pedro naar Uyuni boeken
In San Pedro de Atacama zijn meerdere organisaties die een meerdaagse tour naar Bolivia aanbieden. Grofweg heb je twee opties: een driedaagse tour waarbij je start in San Pedro en eindigt in Uyuni, of een vierdaagse tour waarbij je op de vierde dag weer teruggebracht wordt naar San Pedro.
Vrijwel alle organisaties volgen dezelfde route en maken dezelfde stops. Ook de groepsgrootte is overal gelijk: maximaal zes personen per auto. Toch verschillen de prijzen behoorlijk. Logisch, want een vierdaagse tour is duurder dan een driedaagse. Daarnaast zit het verschil vooral in het type accommodatie en de maaltijden die worden aangeboden. Wij kozen voor Cordillera Traveller. Deze organisatie had goede reviews en bij ons bezoek aan het kantoor in San Pedro werden we prettig geholpen. Onze ervaring was positief. De prijs per persoon was redelijk: 282.000 CLP (ongeveer €260) voor vier dagen. De accommodaties waren comfortabel, de maaltijden basic maar prima, en de chauffeur professioneel en ervaren. Wij zouden deze organisatie dan ook zeker aanraden.
Wanneer is de beste tijd voor de tour naar Uyuni?
De beste tijd om de zoutvlakte van Uyuni te bezoeken hangt af van wat je wilt zien. In het regenseizoen (ongeveer december t/m maart) ligt er vaak een dun laagje water op de zoutvlakte, waardoor het beroemde spiegeleffect ontstaat. Dit is magisch voor foto's, maar sommige delen kunnen moeilijker te bereiken zijn (zoals het cactuseiland).
In het droge seizoen (april t/m november) is de vlakte vaak volledig droog en kun je juist verder het gebied in rijden. Dit is ook de beste periode voor stabiel weer.
Wij bezochten de zoutvlakte begin december en hebben geen spatje regen gezien. De zoutvlakte was dus volledig droog. Dit deed overigens niets af aan de indrukwekkendheid van de vlakte en de omgeving.
Wat neem je mee voor de tour naar Uyuni?
Tijdens de tour is het handig om twee tassen mee te nemen. Eén tas of koffer met spullen die je overdag niet nodig hebt; deze gaat vanaf de Boliviaanse grens op het dak van de auto. Daarnaast neem je een kleinere tas mee met spullen die je bij de hand wilt houden. Wij raden aan om in ieder geval het volgende mee te nemen:
350 Bolivianos per persoon in cash voor entreegelden van nationale parken, snacks, water, toiletten en eventueel een fooi voor de chauffeur. De organisatie adviseerde ons 300 Bolivianos, maar voor vier dagen bleek dat net te weinig.
De toeristenkaart (PDI-document) die je bij aankomst in Chili krijgt bij de grenspost, samen met je paspoort. Dit ticket lever je in wanneer je de grens van Chili naar Bolivia oversteekt.
Water voor de eerste dag. Daarna kun je onderweg op de meeste plekken water kopen.
Zwemkleding en een handdoek voor het bezoek aan de thermale baden.
Bedekkende kleding, zoals een shirt met lange mouwen, een lange broek en een pet of hoed. De zon is hier erg sterk en op de zoutvlakte weerkaatst het zonlicht extra fel. Een zonnebril is geen overbodige luxe.
Warme kleding voor de ochtenden en avonden. Zodra de zon onder is, koelt het snel af.
Voldoende snacks voor onderweg. Je zit veel in de auto en soms zit er behoorlijk wat tijd tussen de maaltijden.
WC-papier. Niet ieder toilet is voorzien van papier, als er überhaupt al een toilet is.
Toilettas-essentials, zoals zonnebrandcrème en vaseline om je lippen te beschermen tegen de droogte.
Hoe zien de vier dagen van de Uyuni-tour eruit?
Of je de tour nu in drie of vier dagen doet, de eerste drie dagen zijn voor iedereen hetzelfde. Doe je de tour vanuit Uyuni, dan maak je dezelfde stops maar in omgekeerde volgorde. Hieronder lees je per dag wat je kunt verwachten tijdens de vierdaagse Uyuni-tour vanuit San Pedro.
Dag 1 – Van San Pedro de Atacama naar Laguna Colorada
De eerste dag van de Uyuni-tour begint vroeg. Om 06.00 uur werden we opgehaald bij ons hotel in San Pedro de Atacama door een minibus. We haalden onderweg nog vier andere reizigers op, waarna we richting de Chileense grens reden. Binnen een uur stonden we al bij de grenspost, die pas om 08.00 uur open zou gaan. De chauffeur legde uit dat we bewust zo vroeg waren: wie vooraan in de rij staat, is later op de ochtend sneller door de formaliteiten heen. We bleven nog even in de bus zitten om wat te rusten, want buiten was het ijskoud. We zaten hier al op bijna 5.000 meter hoogte en dat merk je direct aan de temperatuur.
De Chileense douane verliep soepel. Een paar kilometer verderop wachtte de Boliviaanse grenspost, die ook om 08.00 uur opende. Het is hier alleen een uur vroeger dan in Chili, dus we moesten even wachten. Na het krijgen van onze stempels was het tijd voor ontbijt, verzorgd door de organisatie. Daarna werd onze bagage overgeladen in een Landcruiser, de 4x4 waarmee we de komende dagen zouden reizen. Met zeven personen inclusief chauffeur zat de auto precies vol.
Vanaf hier begon het echte avontuur. De eerste stops van de dag waren Laguna Blanca en Laguna Verde. Laguna Blanca deed zijn naam eer aan: melkachtig wit water, veroorzaakt door mineralen en zoutafzettingen, fel afstekend tegen het kale landschap. Laguna Verde zag er die dag diepblauw uit. De groene kleur waar het meer om bekendstaat verschijnt alleen bij harde wind, wanneer het mineraalrijke sediment wordt opgewerveld.
Daarna reden we door naar de Salvador Dalí-woestijn. De grillige rotsformaties en het lege, bijna buitenaardse landschap verklaren de naam, al maakte dit gebied op ons minder indruk dan de Valle de la Luna bij San Pedro. Tien minuten later kwamen we aan bij de Polques Hot Springs. Deze warmwaterbronnen liggen op zo’n 4.300 meter hoogte: badderen in water van rond de 40 graden terwijl de lucht ijzig koud is. We mochten hier een uur blijven, wat heerlijk was om even op te warmen.
Na het badderen stond de lunch klaar: aardappels, vlees en groenten, eenvoudig maar voedzaam. In de middag bezochten we Sol de Mañana, een actief geothermisch gebied op ruim 4.800 meter hoogte. De aarde borrelt en sist hier letterlijk onder je voeten, met modderpoelen, stoompluimen en een sterke zwavellucht die voortdurend herinnert aan de vulkanische activiteit van het gebied.
De laatste stop van de dag was Laguna Colorada, voor ons ook meteen het hoogtepunt van deze dag. Het meer heeft een diepe roodtint door algen en mineralen in het water, en wordt bewoond door felroze flamingo’s. Ook zagen we vicuña’s rondlopen. We maakten een korte wandeling langs het meer, eerst bovenlangs voor een panoramisch uitzicht en daarna dichterbij het water. De wind was hier hard, maar met de meewind terug naar de auto waren we snel weer warm.
De eerste nacht is de overnachting in Villa Mar. Vanaf Laguna Colorado duurt de rit nog zo’n vier uur naar Villa Mar. De accomodatie in Villa Mar was prima. Wij hadden een privékamer met eigen badkamer.
Dag 2 – Valle de Rocas en het zuiden van Bolivia
De tweede dag begon rustiger. Om 08.00 uur werden we aan het ontbijt verwacht. Rond 09.00 uur reden we de Valle de Rocas in, een uitgestrekt gebied vol bizarre rotsformaties. Wind en erosie hebben hier in duizenden jaren vreemde vormen uit het landschap geslepen. We maakten meerdere stops, onder andere bij een rots die opvallend veel op een kameel lijkt en bij Ciudad del Italiano, een verzameling rotsen die doet denken aan een verlaten stad. We kregen voldoende tijd om rond te lopen en op de rotsen te klimmen.
Vlak voor de lunch stopten we bij het uitzichtpunt Anaconda. Vanaf hier kijk je uit over een rivier die diep onder je door kronkelt. Door de vele bochten lijkt de rivier op een slang die zich door het landschap beweegt.
Na de lunch maakten we een wandeling door een vallei waar een grote kudde lama’s liep, inclusief jongen. Het was bijzonder om hier tussen te lopen, zo midden in het landschap.
Aan het einde van de vallei stond de chauffeur ons weer op te wachten en reden we door naar Julaca, een klein dorpje waar we even pauzeerden. Op een terras kon je lokaal speciaalbier bestellen, gemaakt met ingrediënten als quinoa, cactus of honing.
Niet veel later arriveerden we bij Hotel de Sal, een hotel gebouwd van zoutstenen, gelegen aan de rand van de Uyuni Salt Flat. Ook hier hadden we weer een privékamer met eigen badkamer. We gingen vroeg naar bed, want de wekker zou de volgende ochtend al om 04.30 uur gaan zodat we op tijd voor de zonsopgang op de zoutvlakte zouden staan.
Dag 3 – Uyuni Salt Flat
In het donker reden we richting de zoutvlakte, het absolute hoogtepunt van de tour. Nog voor zonsopgang parkeerde de chauffeur de auto midden op de vlakte. De grond was spierwit en kraakte onder onze voeten. Overal zagen we zeshoekige patronen in het zout, ontstaan door het opdrogen van water.
Langzaam kleurde de lucht roze en oranje, tot de zon rond 06.00 uur opkwam en alles in één keer opwarmde. Het uitzicht was indrukwekkend en voelde bijna onwerkelijk, zo midden in deze eindeloze leegte.
Na zonsopgang bezochten we Incahuasi-eiland, een rotsachtig eiland vol enorme cactussen. Via een wandelpad klommen we naar de top, waar je een uitzicht hebt over de zoutvlakte zover het oog reikt.
Daarna werd bij de auto het ontbijt geserveerd en was er tijd om foto’s te maken. Onze chauffeur bleek verrassend creatief en hielp ons met perspectieffoto’s die alleen op de zoutvlakte mogelijk zijn.
We stopten nog bij het Dakar-monument en daarna in Colchani, een dorpje waar zout wordt verwerkt en verkocht. Hier kochten we een kleine souvenir.
De laatste stop van de tour was de Treinbegraafplaats bij Uyuni, waar roestige locomotieven herinneren aan het spoorverleden van Bolivia.
In Uyuni lunchten we en namen we afscheid van de rest van de groep. Zij reisden verder Bolivia in, terwijl wij die middag terugkeerden naar Villa Mar voor onze laatste overnachting.
Dag 4 – Terug naar Chili
De laatste dag begon opnieuw vroeg. Om 04.00 uur vertrokken we richting de Chileense grens. In het ochtendlicht stopten we voor ontbijt bij de thermale baden die we op dag één bezochten, dit keer met flamingo’s in het water en stoom die over het meer hing.
De grensformaliteiten namen wat tijd in beslag, vooral aan Chileense kant vanwege de bagagecontroles. Rond 11.00 uur Chileense tijd stapten we weer in een collectivo richting San Pedro de Atacama. Tegen 12.30 uur kwamen we aan bij ons hostel. Alles bij elkaar verliep de terugreis verrassend soepel, en na vier intensieve dagen deden we de rest van de dag vooral rustig aan.
Laatste tip: als je de mogelijkheid hebt, dan raden we je aan om de dag na de tour vrij te houden. Wij waren echt moe na deze vier dagen, en waren onszelf dankbaar dat we niks gepland hadden direct erna.










































































































Opmerkingen