Cerro Castillo: hike naar het blauwe gletsjermeer inclusief topbeklimming Morro Negro

Cerro Castillo is een van die plekken in Patagonië waar je je ogen bijna niet gelooft. Spitse rotspieken, een felblauw meer en watervallen die van alle kanten naar beneden stromen. De wandeling naar Laguna Cerro Castillo wordt vaak genoemd als een van de mooiste daghikes van Chili. Wij besloten het zelf te ervaren, en we zijn het hier zeker mee eens.

Tip: de meeste mensen nemen voor zowel de heen- als terugweg dezelfde wandelroute. Wij kozen ervoor om de Morro Negro te beklimmen, en daarna via een andere weg af te dalen. Later in dit blog vertellen we je meer over deze optie.

Vroeg op pad richting het park

De trail naar het meer gaat om 8 uur in de ochtend open, dus we wilden op tijd bij het startpunt zijn. Je kunt met de auto een flink stuk in de goede richting rijden, maar het laatste deel vraagt om een auto met vierwielaandrijving. Er ligt een steile helling naar beneden waar een gewone auto het moeilijk heeft om weer terug naar boven te komen. We parkeerden daarom op de laatste plek die voor ons bereikbaar was. De prijs voor een normale auto is €5 per dag, voor een grote auto of camper(van) €10. Vanaf daar was het nog ongeveer 45 minuten lopen naar de officiële ingang van het nationale park.

Bij aankomst moesten we ons registreren en entree betalen. Dat kost 20.000 Chileense peso per persoon, ongeveer €20. Voor dat bedrag krijg je een goed onderhouden pad, een toilet vlak bij het meer en zelfs een kraantje om je water bij te vullen. Met onze namen in het logboek begonnen we aan de klim.

Een stevige maar prachtige klim

De route bleek pittig, maar het lopen ging verrassend soepel. In totaal klommen we 1.450 meter, voor ons de grootste stijging in één dag tot nu toe. Dit kwam doordat we een extra klim aan onze route toevoegden (Morro Negro). Het pad begint in een groen bos, slingert daarna over een open vlakte en verandert in het laatste deel in een echte bergroute.

Na een paar uur wandelen verschenen de grillige rotspieken boven ons. Ze leken precies op de kantelen van een kasteel, vandaar de naam Castillo. Even later zagen we ook het gletsjermeer, felblauw en omringd door tientallen watervallen. Het uitzicht was opnieuw adembenemend.

Verder omhoog naar Morro Negro

De meeste wandelaars keren bij het meer weer om, maar wij hadden gelezen dat je ook nog een topbeklimming kunt doen. Daarmee kom je dichter bij de gletsjer en krijg je een compleet ander perspectief. Het betekende nog ongeveer 300 meter extra stijgen. Waar het op de hoofdroute vrij druk was, kwamen we op dit laatste stuk bijna niemand meer tegen. In alle rust genoten we van het uitzicht op het meer aan de ene kant en de uitgestrekte vallei aan de andere kant. Rond 15 uur bereikten we de top van Morro Negro. Dat was precies op tijd, want we wilden uiterlijk om 16 uur beginnen met afdalen om voor het donker beneden te zijn.

Afdalen via een andere route

De weg naar beneden was net zo lang als de klim omhoog, opnieuw 1.450 meter dalen. Onze knieën vonden dat minder leuk, maar de route maakte veel goed. Het eerste deel ging met behulp van een touw, daarna volgden grote rotsblokken en stukken met los grind en zand.

We waren blij dat we via een andere route afdaalden, want zo kregen we weer nieuwe uitzichten op de bergen. Na een bewolkte ochtend brak in de middag de zon door. Het voelde oprecht als een van de mooiste hikes van onze hele reis.

Regels in het park

Onderaan de route kwamen we uit bij een ander bezoekerscentrum dan waar we gestart waren. We wisten al dat we hier opnieuw entree moesten betalen. Het nationale park heeft namelijk meerdere eigenaren en elke eigenaar hanteert zijn eigen prijs. Gelukkig was dit bedrag wat lager, 8.000 peso per persoon. Na betaling konden we onszelf uitchecken, zodat de parkopzichters wisten dat we veilig beneden waren. Daarna moesten we nog terug naar onze auto lopen, wat bijna een uur zou duren. We besloten te liften en met veel geluk mochten we met de eerste auto al meerijden. Dat scheelde onze vermoeide benen een hoop.

Tot slot

De hike naar Cerro Castillo is zwaar, maar elke stap waard. Het landschap verandert voortdurend en het moment dat het blauwe meer voor je opduikt vergeet je niet snel meer. Wie Patagonië bezoekt en van bergen houdt, mag deze wandeling eigenlijk niet overslaan. Neem de tijd, start vroeg en geniet van een van de meest indrukwekkende plekken van Chili.